Powikłania narządowe

Niestety, POChP, czyli przewlekła obturacyjna choroba płuc jest czwartą na całym świecie biorąc pod uwagę śmiertelność pacjentów. Wpływ na to ma wiele czynników. Przede wszystkim schorzenie rozwija się nie dając żadnych objawów nawet przez kilka lat. Po drugie choroba ta ma tendencję do dużych zaostrzeń i szybko pojawiających się powikłań. Trzeba też zaznaczyć, że POChP jest chorobą nieuleczalną a poczynione zmiany w układzie oddechowym są zazwyczaj nieodwracalne.

Aby nie odpuścić do pojawienia się powikłań choroby należy zaprzestać palenia papierosów, bo to właśnie ten nałóg jest najczęstszą przyczyną choroby. Duszności oraz kaszel, które są najczęściej występującymi objawami są natomiast przyczyną licznych powikłań, w skrajnych przypadkach dochodzi do niewydolności dróg oddechowych i zgonu pacjenta.

Same zaostrzenia choroby wynikają z infekcji wirusowych, czyli przeziębienia czy grypy oraz bakteryjnych. W skrajnych przypadkach dochodzi do pojawienia się niebezpiecznych przypadłości, to między innymi zatorowość płucna, odma opłucnowa czy zapalenie płuc.

Zatorowość płucna jest wynikiem zakrzepicy żylnej, do której dochodzi wskutek skrzepnięcia krwi w żyłach. Skrzepy powstają poprzez wolniejszy przepływ krwi a taka sytuacja jest następstwem niedostatecznego dotlenienia układu krwionośnego. Niedotlenienie występuje właśnie w wyniku POChP.

Odma opłucnowa to przypadek, w którym powietrze przedostaje się pomiędzy płuco a klatkę piersiową. Do wystąpienia odmy przyczynia się POChP bowiem u chorych diagnozuje się pęknięcie drobnego pęcherza rozejmowego. Aby rozpoznać to schorzenie koniecznym jest wykonanie radiogramu.

Radiogram przydaje się także do zdiagnozowania zapalenia płuc. Infekcja miąższu płucnego prowadzi do zaostrzeń POChP.

Przewlekła obturacyjna niewydolność płucna prowadzi także do rozedmy płucnej. W wyniku zwężenia dróg oddechowych i stanów zapalnych oskrzeli i płuc chory ma trudności z wydychaniem powietrza. Jego nadmiar w płucach prowadzi właśnie do rozedmy, która stwarza bezpośrednie zagrożenie życia pacjenta. POChP może być też przyczyną aktywności raka płuc.

Okazuje się jednak, że choroba tego rodzaju przyczynia się nie tylko do destrukcji narządów w obrębie układu oddechowego, ale również innych partii ciała. Dochodzi do ryzyka pojawienia się chorób żołądka, jelita grubego, macicy czy pęcherza moczowego – zauważa się przede wszystkim duże ryzyko pojawienia się nowotworów tych organów.

Zauważono także, że chorzy na POChP częściej cierpią na schorzenia kardiologiczne. To nie tylko nadciśnienie tętnicze, ale również zaburzenia rytmu serca, niewydolność krążenia, ryzyko zawału serca.