Przewlekła obturacyjna choroba płuc pochp

Przewlekła obturacyjna choroba płuc, czyli POChP to stan zapalny oskrzeli oraz miąższu płuc. Stan ten pojawia się wskutek szkodliwych czynników, jakie są wdychane przez człowieka.

Najczęstszą przyczyną choroby jest dym papierosowy, zarówno u palaczy aktywnych jak i tych biernych oraz u tych, którzy palili w przeszłości (to aż 90% zachorowań) – dużo mniejszą zachorowalność zauważono wśród palaczy cygar czy fajek. Warto zauważyć, że POChP pojawia się również w wyniku wdychania toksyn, takich jak opary płynów chemicznych czy opary palonego drewna.

Na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc cierpią najczęściej mężczyźni, bo też to właśnie oni częściej palą papierosy bądź choroba wynika z ich ryzyka zawodowego.

Przyczyną choroby mogą być też przypadłości płucne. Częściej chorują osoby, które wykazują mniejszą objętość płuc, przy czym należy zaznaczyć, że objętość tego organu zmniejsza się naturalnie wraz z wiekiem, więc na POChP chorują zazwyczaj osoby po 50 roku życia.

Niestety, choroba tego rodzaju może też rozwijać się u osób, które w przeszłości cierpiały na infekcje dróg oddechowych. Pamiętajmy, że przyczyną może być ciężkie zakażenie dróg oddechowych, takie jak zapalenie płuc czy gruźlica płuc, które pacjent przebył w dzieciństwie.

Co ciekawe, na rozwój POChP nie ma wpływu zanieczyszczenie powietrza atmosferycznego.

Jakie są objawy choroby? POChP przez kilka lat może nie dawać żadnych objawów jednak najczęściej u pacjentów diagnozuje się usilny kaszel oraz duszności. Chorobę zaś potwierdza się przy pomocy badania spirometrycznego.

Kaszel najczęściej występuje rano, napady mogą trwać nawet kilka minut a ulgę przynosi dopiero odkrztuszenie plwocin. Duszności pojawiają się natomiast na początku jedynie po wyczerpującej aktywności fizycznej, w zaawansowanej fazie choroby pacjent odczuwa je również w czasie spoczynku.

Warto wiedzieć, że bardzo często przy POChP występują też choroby innego rodzaju, jak cukrzyca, choroby układu krążenia, bezdechy senne. Właśnie dlatego objawy choroby mogą być lekceważone bądź przypisywane innym schorzeniom.

Chociaż POChP jest chorobą postępującą i nieuleczalną to pacjenci podejmują terapię, dzięki której ich komfort codziennej aktywności znacznie się poprawia. Najczęściej jest to farmakoterapia w postaci leków wziewnych, których efektem na być rozkurczanie mięśni. Dobrą skutecznością wykazuje się również tlenoterapia przewlekła jednak tą trzeba stosować każdego dnia nie krócej aniżeli 15 godzin. Terapia ta wiąże się jednak ze sporymi trudnościami z dotychczasową aktywnością – połączenia tlenu z koncentratora można wydłużyć na maksymalnie 12 metrów. Oznacza to, że chory może poruszać się nie dalej niż na taką odległość od dystrybutora tlenu.